ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ
για την εκλογή
ΠΡΟΣΩΡΙΝΟΥ ΠΡΟΕΔΡΕΙΟΥ ΣΤΗΝ ΕΣΤΑΜΕΔΕ
Συναδέλφισσες –Συνάδελφοι,
Στις εκλογές του περασμένου Μάη στην ΕΣΤΑΜΕΔΕ, με τη στήριξη σημαντικού τμήματος συναδέλφων συνταξιούχων, οι δυνάμεις του ταξικού πόλου που συγκροτούν το ψηφοδέλτιο της Πανεπιστημονικής, εμφάνισαν ενίσχυση τόσο σε ψήφους (από 18 στις 64) όσο και στην εκπροσώπηση στο ΔΣ (από 1 σε 3 έδρες). Η Πανεπιστημονική δεδομένης της σύνθεσης του νέου ΔΣ και της ανάγκης λειτουργίας της ένωσης μπροστά και στα πιεστικά προβλήματα των συναδέλφων, πρότεινε τη συγκρότηση αντιπροσωπευτικού αναλογικού Προεδρείου. Επισήμανε επιπρόσθετα, ότι οι άλλες δύο παρατάξεις (η καθεμία από τις οποίες είχε επίσης 3 έδρες στο 9μελές ΔΣ), με βάση τις προεκλογικές τους θέσεις και τη θητεία τους στην προηγούμενη διοίκηση της Ένωσης, δεν εμφανίζουν ουσιαστικές διαφορές όσον αφορά το συνδικαλιστικό και πολιτικό προσανατολισμό της ΕΣΤΑΜΕΔΕ και τη (μη) συμμετοχή της σε αγωνιστικές δράσεις των εργαζομένων και των συνταξιούχων από το σύνολο των κλάδων.
Οι επιφανειακές όμως διαφορές τους και οι προσωπικές αντιθέσεις, δεν επέτρεψαν την εκλογή Προεδρείου. Τότε η παράταξη «κίνηση Φιλιππίδη» προσέφυγε στο δικαστήριο ζητώντας να καταργηθεί με δικαστική απόφαση το πρόσφατα εκλεγμένο, στις αρχαιρεσίες του Μάη, ΔΣ και να διοριστεί νέο, αποκλειστικά από μέλη της παράταξης Φιλιππίδη, μέχρι τη διενέργεια των επόμενων εκλογών - πρακτικά σε ένα περίπου χρόνο -, που θα διενεργούσε η ίδια!
Η εξέλιξη αυτή επέβαλε την άμεση συγκρότηση προσωρινού Προεδρείου με τους υπάρχοντες συσχετισμούς στο ΔΣ, προκειμένου να εμποδιστεί η «δικαστική διάλυση» της ΕΣΤΑΜΕΔΕ με την πραξικοπηματική απόπειρα δικαστικού διορισμού μονοπαραταξιακού ΔΣ από την παράταξη Φιλιππίδη. Η ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ πρότεινε το προσωρινό Προεδρείο να συγκροτηθεί με συγκεκριμένο πλαίσιο συμφωνίας με όσους συναδέλφους το αποδέχονταν, εξαιρουμένων των επικεφαλής των δύο άλλων παρατάξεων Φιλιππίδη και Σφακιανάκη. Το πλαίσιο προσωρινής διοίκησης που προτείναμε και τελικά υιοθετήθηκε από δύο ακόμα μέλη του ΔΣ είναι το παρακάτω:
1. Διενέργεια εκλογοαπολογιστικής συνέλευσης ως τα τέλη Σεπτέμβρη 2013
2. Λήψη των οργανωτικών μέτρων για να προχωρήσουν οι εκλογές.
3. Άρση εμπιστοσύνης της ΕΣΤΑΜΕΔΕ στους εκπροσώπους της στον Τομέα Μηχανικών του ΕΤΑΑ και άλλους δημόσιους φορείς.
4. Δημόσια καταγγελία της ενέργειας συναδέλφου, που με την προσφυγή του ίδιου και της παράταξής του για διορισμό μονοπαραταξιακής διοίκησης από την παράταξή του, που καταψηφίσθηκε στην προηγηθείσα Γενική Συνέλευση, εξαναγκάζει σε άμεση προσφυγή στις κάλπες.
5. Επιδίωξη λήψης έκτακτων αποφάσεων, εάν συντρέχει περίπτωση, πέραν των ανωτέρω, στη βάση της μέγιστης δυνατής συμφωνίας, μέχρι την εκλογή του νέου Δ.Σ
Με το παραπάνω πλαίσιο συντάχθηκαν και 2 ακόμη μέλη του Δ.Σ. που δήλωσαν ότι είναι ανεξάρτητοι.
Η εξέλιξη αυτή στην ΕΣΤΑΜΕΔΕ δεν σηματοδοτεί καμιά ουσιαστική αλλαγή συσχετισμών στο συνδικαλιστικό μας χώρο, παρά την εκλογική άνοδο της Πανεπιστημονικής, που δεν αρκεί όμως για να αλλάξει τον προσανατολισμό της ΕΣΤΑΜΕΔΕ.
Μένει στα δικά μας χέρια να δώσουμε μια παραπέρα ώθηση σ΄ αυτό το θετικό βήμα, προς την κατεύθυνση να αλλάξει ουσιαστικά υπέρ των ριζοσπαστικών δυνάμεων ο συσχετισμός στην ΕΣΤΑΜΕΔΕ, στους συνταξιούχους Μηχανικούς και ΕΔΕ που στη μεγάλη πλειοψηφία τους πλήττονται και αυτοί από την πολιτική άρχουσας τάξης-ΕΕ-κυβερνήσεων, πολιτική που την ακολουθεί σήμερα και η νέα συγκυβέρνηση, και θα την ακολουθεί κάθε κυβέρνηση αστικής διαχείρισης, πολιτική που είναι καταστροφή για εμάς, τα παιδιά μας, τα εγγόνια μας.
Το επόμενο σύντομο διάστημα έως τις νέες εκλογές πρέπει να αποτελέσει ένα διάστημα πλατιάς ενημέρωσης και κινητοποίησης της πλειοψηφίας των συναδέλφων που κρατιούνται καιρό τώρα μακριά από τις διαδικασίες της ΕΣΤΑΜΕΔΕ, μακριά από τους αγώνες του συνταξιουχικού κινήματος, του υπόλοιπου εργατικού –λαϊκού κινήματος. Οφείλουμε να βάλουμε ένα τέλος στην επικίνδυνη και εκφυλιστική πορεία που ακολούθησε η πλειοψηφία της προηγούμενης Διοίκησης της ΕΣΤΑΜΕΔΕ, που ήθελε τους συναδέλφους απόντες και την «εν λευκώ» ανάθεση στους εκπροσώπους της Ένωσης σε ΤΣΜΕΔΕ –ΕΤΑΑ για να επισφραγίζουν κάθε αντιλαϊκή κατεύθυνση και νόμο για την προώθηση της ανταποδοτικότητας στην Κοινωνική Ασφάλιση, για την παράδοση των αποθεματικών του Ταμείου στα παιχνίδια του Χρηματιστηρίου και στο τζόγο με την Τράπεζα Αττικής.
Έχουμε ανάγκη μια ΕΣΤΑΜΕΔΕ πραγματικό όπλο στα χέρια μας,στον αγώνα ενάντια στην συνολική επίθεση που δεχόμαστε για την αφαίρεση κάθε δικαιώματος που κερδήθηκε με αγώνες και θυσίες δεκαετιών. Για να γίνει αυτό προϋπόθεση είναι να αλλάξει ουσιαστικά ο συσχετισμός με την ενίσχυση της ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ, ώστε να επιτευχθεί αγωνιστική συμπόρευση με τις ταξικές δυνάμεις στο συνδικαλιστικό κίνημα και συντονισμός των συνταξιούχων του Ταμείου μας με συνταξιούχους άλλων κλάδων. Να δώσουμε τη μάχη της μαζικοποίησης και του εκδημοκρατισμού της Ένωσής μας, ζητώντας αλλαγή του καταστατικού και σύγκληση γενικών συνελεύσεων.
Η ανατροπή του συστήματος είναι ο δικός μας μονόδρομος
Μέρα με τη μέρα αποδεικνύεται ότι ο καπιταλισμός που σαπίζει και πεθαίνει προδιαγράφει για μας, τα παιδιά μας, ολοένα και χειρότερες μέρες.
Τα αποθεματικά του ταμείου μας γίνονται βορά στην κερδοφορία των ομίλων, οι συντάξεις και οι παροχές μας κατακρεουργούνται, οι μισθοί των παιδιών και των εγγονιών μας θυσιάζονται για να κερδίζουν τα μονοπώλια. Η ανάγκη τους για κερδοφορία οδηγεί σε ιμπεριαλιστικούς πολέμους και επεμβάσεις όπως, τις μέρες αυτές, και η προετοιμαζόμενη από ΝΑΤΟ – ΕΕ στη Συρία. Το σύστημα τους σπέρνει φτώχεια, πείνα, καταστροφή.
Η απάντηση, η επιβαλλόμενη αντίσταση σ΄ αυτή τη λαίλαπα, είναι αναποτελεσματική και τελικά αποπροσανατολιστική, αν είναι αποσπασμένη από τη γενικότερη αντίσταση των υπόλοιπων λαϊκών στρωμάτων που υποφέρουν, αν περιορίζεται στα επί μέρους προβλήματα. Πολύ περισσότερο αν είναι περιορισμένη σε δευτερεύουσες κινήσεις, όπως είναι η προσφυγή στα δικαστήρια. Γι’ αυτό και επισημαίνουμε ότι κανένα αστικό δικαστήριο δεν μπορεί και δεν θέλει να αποτρέψει ή να αμβλύνει αυτή τη χειροτέρευση, παρά την ύπαρξη και έντιμων δικαστών. Οι όποιες θετικές μεμονωμένες αποφάσεις εξουδετερώνονται όλο και πιο εύκολα από το σύστημα. Γι’ αυτό και οι παραινέσεις διάφορων, τάχα προοδευτικών, για ανάγκη να ακολουθήσουμε μονόπλευρα τη δικαστική οδό για να δικαιωθούμε, είναι στην πραγματικότητα αποπροσανατολιστική, στοχεύει στο να εκτραπεί η οργή μας από τις αναγκαίες μεγάλες κινητοποιήσεις που είναι ο δικός μας, ο μοναδικός, ο ρεαλιστικός μονόδρομος.
Τα προβλήματά μας είναι τα ίδια με τα προβλήματα των εργαζόμενων μηχανικών, ίδια στην ουσία τους με τα προβλήματα όλων των εργαζόμενων. Ο αντίπαλός μας είναι κοινός. Είναι τα μονοπώλια και το κέρδος τους, οι κυβερνήσεις που τα υπηρετούν, οι ιμπεριαλιστικές ενώσεις που τα στηρίζουν.
Γι’ αυτό και επιμένουμε. Μοναδική λύση είναι η οργάνωση της πάλης μας σε κατεύθυνση ρήξης με τις πραγματικές αιτίες των δεινών που πέφτουν πάνω μας, μαζί με τους φυσικούς μας συμμάχους, τους εργαζόμενους μηχανικούς, όλους τους εργαζόμενους. Επιμένουμε για την ανάγκη να παλέψουμε μαζί με τον ταξικό πόλο του εργατικού κινήματος, μαζί με το ΠΑΜΕ και την ΠΑΣΕΒΕ, μαζί με τις συνταξιουχικές οργανώσεις που έχουν ταξικό προσανατολισμό.
Ζητάμε από κάθε τίμιο συνάδελφο να ενισχύσει τη μοναδική παράταξη που παλεύει σ’ αυτή τη κατεύθυνση, να ενισχύσει με κάθε τρόπο την Πανεπιστημονική, να διαδώσει τις θέσεις της σε κάθε καλοπροαίρετο συνάδελφο, έστω κι αν δεν συμφωνεί σε όλα μαζί μας. Το πλαίσιο διεκδικήσεων και αγώνα που προτείνουμε εδώ και χρόνια αποδείχνεται πως είναι και το μόνο ρεαλιστικό. Τα «πλαίσια», οι «εκσυγχρονισμοί» και «ρεαλισμοί» όλων των άλλων γνωστών σας παρατάξεων γενικότερα στο χώρο των μηχανικών, μας οδήγησαν ως εδώ και διαγράφουν ακόμα πιο μαύρες προοπτικές .
Η διέξοδος προς όφελος των εργαζομένων μαζί και των μηχανικών, εργαζόμενων, ανέργων και συνταξιούχων, είναι ο δρόμος της Λαϊκής Εξουσίας και Οικονομίας, που κάθε μέρα θα αποδείχνεται όλο και περισσότερο σε κάθε καλοπροαίρετο συνάδελφο σαν η μόνη ρεαλιστική λύση. Είναι ο μοναδικός δρόμος που μπορεί να εγγυηθεί συντάξεις και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, να εξυπηρετεί τις σύγχρονες ανάγκες μας, ο δρόμος που πατάει γερά στις σημερινές υπαρκτές παραγωγικές δυνατότητες, στους αγώνες και το αίμα της εργατικής τάξης, όλων των εργαζομένων, στην ευεργετική παρουσία του Σοσιαλισμού τον περασμένο αιωνα. Γι’ αυτόν το δρόμο, της ρήξης με τα μονοπώλια, το δρόμο της αποδέσμευσης απ’ την ΕΕ και το ΝΑΤΟ, με εργατική λαϊκή εξουσία, σας καλούμε να αγωνιστούμε όλοι μαζί, μαζί με τα παιδιά και τα εγγόνια μας, γιατί αυτός ο δρόμος μας αξίζει, αξίζει σε όλους τους εργαζόμενους.